การ์ดเบิร์นในโป๊กเกอร์ (Burn Card)

ในโป๊กเกอร์ประเภทการ์ดชุมชนอย่างเท็กซัสโฮลเดมและโอมาฮา ดีลเลอร์จะ "เบิร์น" ไพ่หนึ่งใบก่อนเปิดเผยชุดไพ่กลางแต่ละชุด โดยทิ้งไพ่บนสุดคว่ำหน้าเข้ากองมั้คโดยไม่แสดงมูลค่า ขั้นตอนมาตรฐานเบิร์นหนึ่งใบก่อนฟล็อป หนึ่งใบก่อนเทิร์น และหนึ่งใบก่อนริเวอร์ ดังนั้นจึงมีสามใบถูกเบิร์นตลอดมือที่ถึงริเวอร์ จุดประสงค์คือความสมบูรณ์ของเกม การเบิร์นป้องกันไม่ให้ข้อมูลรั่วไหลจากยอดสำรับ หากไพ่ใบหนึ่งถูกมองเห็นระหว่างสับหรือตัด การเบิร์นทำให้ไพ่ใบนั้นไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ เพราะมันจะออกจากการเล่นก่อนที่ไพ่ชุมชนจะเปิดขึ้น นอกจากนี้ยังขัดขวางความพยายามใดๆ ในการ "วางตำแหน่ง" ไพ่ที่ทราบมูลค่าให้ลงในส่วนที่เฉพาะเจาะจงของสำรับ ตัวอย่างจริง: ดีลเลอร์แจกโฮลการ์ดเสร็จแล้ว ก่อนเปิดฟล็อปสามใบ ดีลเลอร์วางไพ่บนสุดคว่ำหน้าไว้ข้างๆ และเปิดไพ่ถัดไปสามใบ ในทำนองเดียวกัน ก่อนเทิร์นและก่อนริเวอร์ก็เกิดการเบิร์นอีกครั้ง การ์ดที่เบิร์นไปจะไม่ถูกเปิดเผยเลย แม้ท้ายมือก็ตาม เหตุใดจึงสำคัญ: เช่นเดียวกับการ์ดเบิร์นในคาสิโน มันเป็นมาตรการความสมบูรณ์ที่ออกแบบมาเพื่อให้ทุกคนสบายใจว่าลำดับไพ่ชุมชนไม่สามารถถูกจัดการหรือทำนายล่วงหน้าได้ ผลกระทบต่อการเล่น: การ์ดเบิร์นไม่ได้เปลี่ยนกลยุทธ์ที่เหมาะสมในโป๊กเกอร์ ผู้เล่นไม่รู้ว่าไพ่ที่เบิร์นคืออะไร ดังนั้นจึงไม่มีข้อมูลเชิงกลยุทธ์ที่จะดึงมาใช้ได้ มันเป็นขั้นตอนเพื่อความปลอดภัย ไม่ใช่ตัวแปรเกม